Gisuwat ni J.C. Odiongan • June 3, 2026
Fiction/Literary • Poetry
Sa Isla de Pitogo ka nahu nakaplagan,
kinaunhang trato nga di jud makalimtan,
abi nahu’g magdugay ang atong dagan,
nasajup ko—imuha man kong gibijaan.
Gasaad-saad pa tang duha sa matag usa,
nga bisan magkaunsa, mag-amumahay ta,
unja ron wala naman ka, nagmalipajon na,
sa bagong palangga nga sa Cebu nakaila.
Kawon samtang gatan-aw ko sa kadagatan,
imuhang ngisi og anino permi mabatjagan,
atoang mga kaagi ahung mahinumduman,
ug mga luha na lamang ang ahung kauban.
Ambot ngano ni pero di na jud ko muadto,
sa mga lugar nga gisuroy-surojan nato,
kay kun muadto—magmahay raman ko,
maghuut ang dughan, magsakit ra ag o.
Samukan na ko sa Pong Daku og Gamay,
Lawis sa Lapinig, sa baybajon sa Sidlakan,
Sa Pajag ni Padre, sa kinason ug lambay,
Sa imuhang ngan ug sa mga gikausaban.
BAHIN SA NAGSUWAT
Si Jhon Christian E. Odiongan kay usa ka manunuwat gikan sa Pres. Carlos P. Garcia, Bohol. Nagsugod siya ug suwat sa edad nga napulog-duha ug nagpadajon ug suwat para sa kaugalingong lingaw karon nga 26 siya. Magsuwat sija ug balak sa tulo ka pinulongan: Tagalog, Inglis, ug Sinugbuanon (Bol-anon), nga ija ibutang ra sa Facebook. Ingon sija nga wala sijay angkit nga ibaligja ija mga sinuwatan; ganahan lang jud niya ambiton sa kalibutan ang mga pulong sulod sa ija hunahuna.
(J.C. Odiongan’s Boholano biography by Julienne Loreto, Editor-in-Chief)
Leave a Reply