Gisulat ni Kregian Vareare Miral • June 24, 2026
Fiction/Literary • Poetry
Lahi-lahi ang makita sa ato’ng mga mata.
Naa’y makakita sa mga nindot nga himaya,
Naa’y makakita sa mga bati nga kinaiya,
Ug usahay, wala ta’y kontrol sa kung unsa
Ang gusto ipakita sa kalibutan sa ato-a.
Tuod lahi-lahi ang makita sa ato’ng mga mata,
Pwede man hinuon nato ipaagi og sugilon,
Ipaagi og hapsay nga pinahan-ay nga istorya,
Ang kalahi-an sa mga makita sa ato’ng mga mata.
Kini ang makatabang aron kita mag sinabtanay,
Ug kini mao ang kailangan nato karo’ng panahona,
Imbis na mag sige ta’g patay, mas maayo mag amigohay
Ug mag higalaay kay mas klaro pa ang pag lambo
Kung kini nga dalan ang sundon nato.
Dayon, basi’g init abot sa panahon,
Pwede na ko nimo tubagon
Sa ako’ng pangutana nga gibuhi-an gahapon:
“Kung ako’ng ipakita sa imoha
Ang mga makita sa ako’ng pobre nga mata,
Pwede pa ba nako’ng mausab ang imong mata
Pobre nga tan-aw sa mga pareha sa ako-a?”
Lahi-lahi ang makita sa ato’ng mga mata,
Mao’ng ato’ng ipahibaw,
Mao’ng ato’ng ipakita sa mga taw,
Nga ang kalibutan wala ra
Nag tuyok sa kung unsa’y makita sa ato’ng mga mata.
Lahi-lahi ang makita sa ato’ng mga mata,
Mao’ng lantawa pud intawn ang kinabuhi pinaagi sa ako’ng mata.
BAHIN SA NAGSULAT
Si Kregian Vareare P. Miral kay usa ka mambabalak. Kauban niya sa pagsulat ang The Stray Poets, usa ka grupo sa Sugbo. Adtong 2017, 2nd place siya sa Poetry Night at Garden ug nakadaog sa Bahugbahug Balak pagka 2018. Makit-an pud nimo siya diri:
Leave a Reply