Nitawag si Papa

Words by Keneteca • November 10, 2026

Fiction/Literary • Poetry

Nitawag si papa,
Ayaw na pag-laag kay gabii na!
Apan, nilakaw na si mama,
wala kanay mobadlong kanako!
Ang akong syagit nadungog sa among mga silingan nga naghigda sa kawad-on.
Ang akong kamot kalit lang dayun ug liso sa puluhan.
Nisul-ob sa tsinelas nga putol, parehas sa mga alahas sa akong papa nga iyang kinit-an
sa dalan sa gugma.
Ubos sa kahayag sa buwan, nilakaw ako nga napuno sa kawili, akong mga kamot bisag
nabulit sa lapok, mantika og tae, namanstahan kini gihapon sa kalipay.
Si mama og mamasura wala gayud mi problema kay bisag unsa pang daghana sa
botelya, makakita gyud syag lalake nga ma-tonto sa iyang ka gwapa.
Sa basura man mi gadako pero ang alimyon sa akong inahan gikan sa kwartahan nga
pamilya, walay problema, walay mansta,
pero sama sa iring nga inatiman, mopatol kini sa iring laagan.
Ang iyang ka-tahum gi tilapan lamang sa akong amahan nga mokaon lang og ganahan.
Wala ko ilhi akong amahan
Kay unsa paman ang akong subihon, nga morag sukad sa sauna, iyang baba gahi
ablihon pareha sa among purtahan og motugpa na ang kinumo sa akong papa sa
matris ni mama.
Pero pakit-a ni Marta, aw iyang dila mag wal-wal sama sa iro nga uhaw sa tubig hugaw
sa sapa.
Samtang naabot na ako sa may dalan Abellana, sulod sa dakong dump site sa Agwena
nakakita og nakadungong akog kasikas sa may pundok sa sako.
Adunay baho nga mosuhop sa akong mga ilong og liog,
morag kamot nga nitook ka nako.
Gitan-aw ko kini, ug sakong kahibolongan,
mga iro kini nga nag kitkit og mga tudlo sa usa tawo.
Nawendang ako, nahunlak akong mga lubot.
Si Mama, upat ka-adlaw ko nang nangita ka niya.
Nag tuo nga basin naputol na ang kwintas sa kaminyoon, ning layas siya.
Ang akong mga kamot nag kurog, ang huna-huna gikaon sa kangitngit,
ug ang mga mata nigahi sama sa mga bato nga nabulit sa dugo sa selos og kahagit.
Gipa-eskwela kanamo Terse, gibinlan sa posisyon sa imong amahan,apan magpa-hilabot og magpa-angkon kalamang nianang binuhat sa lapok og igit?
Hala sige layas!
Mao kana ang pamoyboy sa akong Lola Melita sauna.
Dili ganahan akong mama nga magpabilin sa datu apan dili tunhay nga pagpuyo, usa
ka adunahanong kinabuhi ginama gikan sa pag-pangdaug-daog sa mga nag karabanet.
Apan unsay kalainan?
Gi baligya sa akong inahan ang kwintas nga bulawan gumikan sa pag-pamintaha sa
katawhan,
ilis sa kwintas sa pagsalig og pag-antos sa pagpang-abusar sa kahitas-an.
Wala kana silay bili sa timbangan sa among junkshop.
Gi-tuok sa akong amahan gamit ang kwintas sa pagmahay ang luoy og lusyang kong
mama.

Brrwaaah!

Nisurok ang akong panihapon nga monggos og mais tungod sa kabaho.
Apan, ga hilak ako, ug gipahid ko nalamang akong mga maluod nga kamot sa akong
mata ug luha—
parehas sa pagpahid niining akong mama sa iyang garbo samtang walay kaluoy og
utang kabubut-on nga gidapog sa bato niining akong amang, pero lanog pas hung-hong
sa yawa nga kamot sa akong amahan.
Nitawag si papa,
Uli na kay gabii na!
Apan, nilakaw na si mama,
wala kanay mobadlong kanako!
Ang akong syagit nadungog sa akong mama nga nadugta sa kawad-on.

(Hulagway gikan kang Rümeysa Yalçın/Pexels)

---

BAHIN SA MANUNULAT

Ken Odtial Caballes, alternatively known as Keneteca, is a queer Cebuano writer. He unleashes radical thoughts about human malleability, dissonance, and inadequacy within the structures of the material world through his essays, poetry, and conceptual bibles. He is currently pursuing his Bachelor’s Degree in Literature at Cebu Technological University.